No Prince door LP Lovell & Stevie J Cole

No Prince door LP Lovell & Stevie J ColeNo Prince: An Enemies to Lovers Romance Geschreven door Stevie J. Cole, LP Lovell
Serie: Dayton #1
Op March 26th 2020
Genres: Dark Romance, High School
Pagina's: 400
Goodreads
four-half-stars

Zepp Hunt wasn’t the king of Dayton high school. He was the top of the food chain. And I was next in line to be dragged into the lion’s den. At least that’s what he thought…
Good girls wanted to tame him. Bad girls want to be tainted by him. Everyone bowed down to him. And me?I hated Zeppelin Hunt with every fiber of my being.Which was why I stayed away from the arrogant bad boy with tattoos and a rap sheet.Until I couldn’t.Until we traded favors, and I owed him three months of my life. I never thought I would end up in his bed, and when I did, I had to remind myself that he hated me as much as I hated him.Until I didn’t.
Zepp Hunt was no prince, and I absolutely refused to be his damsel in distress…

Waarschuwing: dit boek bevat seks, drugs/alcohol of geweld.
Warning: this book contains sex, drugs/alcohol or violence

Ik kon niet wachten op No Prince. Een nieuw boek van LP Lovell en Stevie J Cole, waar ik eerder Verkeerd van las. Ik heb het boek dan ook meteen aangeschaft. Dit boek komt uiteindelijk ook naar het Nederlands, dus zet hem alvast op je lijstje 😉

No Prince pin

Stijl

Ik vind deze cover echt mooi. Het is misschien niet iedereens smaak, maar in mijn hoofd is de man op de cover echt Zeppelin. Ondanks dat dit een High School Dark Romance is en Zepp pas 18 is, voldoet hij aan het beeld. Dit is hoe ik hem voor me zie.

In Verkeerd heb ik natuurlijk al kennis gemaakt met de stijl van Stevie en LP en het was daar al duidelijk dat ze nergens voor terugdeinzen. Ook in dit boek wordt er gewoon rauw verteld en wordt het algauw duidelijk dat deze jongeren het niet makkelijk hebben. Ik houd van de stijl waarin het niet verbloemd en mooi verteld wordt. Het donkere, ongepolijste, rauwe. Niet het blije, heppy de peppy gedoe.

No Prince 1

No Prince is het verhaal van het plaatsje Dayton. Waar je de rijkeluis kinderen aan de ene kant hebt. Op hun dure school en met hun dure wagens en die weg komen met alles. Aan de andere kant heb je de kinderen met criminelen of drugsverslaafden als ouders. Vaak die kant op gedreven omdat ze anders niet rond kunnen komen. De arme kant van de stad. Monroe en Zeppelin zorgen allebei dat ze kunnen eten door de dure auto’s van de rijkeluiskinderen te stelen en door te verkopen. En dat is precies waar ze met elkaar in aanraking komen.

Ik vind dit No Prince heel erg sterk. Dit is precies hoe ik me het leven aan “the wrong side of the tracks” voorstel. Zepp is een Mariel jongen en ik val dan ook al heel snel voor hem. Hij is tegelijkertijd de ultieme bad boy, maar kom met geen vinger aan Monroe. Hij begrijpt het niet en zij ook niet. Dit is een boek waarin het geen liefde op het eerste gezicht is. Monroe en Zepp groeien langzaam naar elkaar toe en dat zijn de boeken die ik wil lezen. Waarin iets langzaam ontwikkelt, want dat is wat ik geloof. Zeker in een enemy’s to lovers verhaal.

Monroe is een sterk personage en ik vind haar leuk. Ik kan me in haar vinden. Ze wil sterk zijn, alles zelf regelen, maar natuurlijk kan ze dat niet. Haar problemen zijn groter dan alles wat ze alleen aan kan. En samen zijn ze sterk, maar ook zo verdomd koppig. De een heeft hoop en de ander niet.

Ze deden me soms pijn in hoe ze zichzelf zien, maar ook hoe ze zich voor bleven houden hoe de ander is. Hoe erg ze een beeld bleven hebben van elkaar, ondanks wat ze zagen. Puur omdat ze niet toe wilden geven aan hun liefde. En ik begreep het. Het was zo overduidelijk wat hun beweegredenen waren. Er was zo’n duidelijke chemie tussen die twee dat het van het papier afliep. Ik kon het verhaal heel lastig wegleggen en steeds als je dacht dat er niets meer ging of kon gebeuren, gebeurde dat dus precies wel. Het mooie was dat alles ook geloofwaardig bleef. Er was geen moment waarop ik dacht: ja hoor, natuurlijk.

En dan de bijpersonages. Tjonge, wat waren die leuk en ik heb ze al in mijn hart gesloten. Ik wil meer van deze serie en meer van deze jongens. Perfect.
Ik miste maar één ding… en daarom krijgen ze 4.5 ster in plaats van 5 sterren. Ik miste namelijk een duidelijke beschrijving van het uiterlijk van de personages. Ik weet de haarkleur van Monroe en van Zeppelin. De oogkleur van Monroe en dan houdt het op. Ik heb geen idee hoe de anderen er echt uit zagen.

Conclusie

Een van mijn favorieten van 2020 tot nu toe

four-half-stars
0
Volg:
duntax
duntax

Mariëlle blogt hier als lezer, kijker en schrijver. Verder vertelt ze over haar leven als tweelingmama. Ook is zij schrijver van de New Adult-serie Structure en staat ze drie dagen per week voor haar SBO-klas.

Find me on: Web | Twitter | Instagram

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge