Mijn ervaring met de ABC Zoom

Vorig jaar was ik zwanger, voor degene die dat gemist hebben, haha. Toen heb ik een blog gepost over mijn keuze voor de ABC Zoom kinderwagen en daarin beloofde ik om nog een post te doen over hoe hij bevalt.
Eerlijk gezegd is dat er een beetje bij in geschoten met de tweeling die in huis rondkruipt, maar hierbij de beloofde post. 😀

ABC Zoom met bakken

Als je de bakken op de wandelwagen zet, liggen de kinderen achter elkaar. Ik was bang dat ik de achterste niet goed zou kunnen zien, maar dit bleek niet zo te zijn. Beide kinderen waren duidelijk zichtbaar voor me. Het sturen was makkelijk, zolang je rekening houdt met de ietwat grotere draaicirkel die de wagen heeft. Hier was ik heel snel aan gewend. Ook de hefboom waar ik bang voor was, blijkt helemaal niet zwaar te zijn. Ja, omdat hij wat langer is, is het soms ietsje onhandiger dan met één kind, maar alles is onhandiger dan als je maar één kind hebt. Ook voeden, boeren, naar bed brengen… oftewel bedenk het maar.
Ik kan zelfs door de Kruidvat manoeuvreren. In de complete tijd heb ik één keer een doos geramd op maandag terwijl ik niet oplette.



De ABC Zoom met stoelen

Toen ze vier maanden oud waren lagen ze niet graag meer in de bakken. Ze pasten er nog makkelijk in, maar ze zagen te weinig en probeerden steeds recht te gaan zitten. Ik besloot om de stoelen op de wagen te zetten. Vooral Lennox vond dit een verademing. Eindelijk kon ze de buitenwereld goed bekijken. Mycah vond het ook veel fijner en keek vrolijk de wereld in. De stoelen kunnen naar elkaar gedraaid staan, ze kunnen beide naar mij kijken, maar ook beide naar voren. Tot nu toe heb ik ze eigenlijk altijd naar elkaar toe staan. Zo kunnen ze naar elkaar roepen en kletsen en de buitenwereld zien. Ik vind het er gezellig uitzien. Naar mijn idee is de hefboom iets minder zwaar geworden doordat de stoelen iets minder ver naar voren zitten, maar dat zou ook door mijn herinnering kunnen komen. In ieder geval vind ik de wagen nog steeds heerlijk rijden.

Dagelijks gebruik

Ik gebruik de wandelwagen bijna dagelijks. Thuis om te gaan wandelen naar het dorp. Ik klik de stoelen erop en we gaan. Er zit een grote mand onder wat ik super fijn vind met boodschappen doen. Verder gebruik ik hem altijd als ik naar het kinderdagverblijf ga. Ik klik daar de maxicosi’s erop en kan zelfs door het smalle gangetje tot in de groep manoeuvreren zonder dat ik alles blokkeer. Er kunnen nog steeds mensen in tegengestelde richting langs mijn wagen lopen, wat ik een fijn idee vind. Ook heb ik nog geen enkel probleem ondervonden met voordeuren, terwijl ik met zekerheid kan zeggen dat ik bij mijn ouders of Marcs ouders niet naar binnen had gekund met een wagen naast elkaar.

Conclusie

Ik ben heel erg blij met mijn wandelwagen. Ik krijg ook vaak een opmerking over hoe mooi en leuk hij eruit ziet. Dat mensen het gezellig vinden dat de kinderen naar elkaar kunnen kijken. Ik ben achteraf heel blij dat ik niet zo breed ben, maar wat langer. Ik kan bij de Jumbo door elke rij naar buiten en hoef niet perse door de rolstoeldoorgang. Ideaal.

Volg:
duntax
duntax

Mariëlle blogt hier als lezer, kijker en schrijver. Verder vertelt ze over haar leven als tweelingmama. Ook is zij schrijver van de New Adult-serie Structure en staat ze drie dagen per week voor haar SBO-klas.

Find me on: Web | Twitter | Instagram

Delen is lief!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge