Jurassic World en Jurassic World: Fallen Kingdom

Mijn Recensie:

 

De eerste Jurassic World film kwam uit in 2015, een behoorlijke tijd geleden dus. Ik denk dat we allemaal wel weten hoe vet deze eerste film was in een nieuwe reeks vol dinosaurs. We maken kennis met nieuwe karakters en een totaal nieuwe verhaallijn en hier was super over nagedacht.

Ik vond het vooral erg vet om te zien hoe de relatie tussen Owen en de raptors was weergegeven. Een relatie gebaseerd waarop wilde dieren vertrouwen op de mens en omgekeerd. Maar het feit dat de mens weer de verkeerde fouten maakt door iets te creëren wat nooit had gemogen verbaasde me echter niet. De mens wordt altijd verblind door macht en geld, want dat is hoe we zijn. Er zijn slechts enkelingen die nadenken over het welzijn van het dier of geen geld eraan willen verdienen.

Het was erg mooi om te zien hoe ze opnieuw een themapark hadden gebouwd waarin alles prachtig was neergezet. Het was totaal anders in elkaar gezet dan in het oude park en dat was wel te zien. Het was groot, je kon zelfs contact maken met de dieren en er was van alles om te doen. De special effects waren de hele film lang erg mooi om te zien.

Al met al was het een goede film!

 

 

 

 

Jurassic World: Fallen Kingdom (2018)

 

WOOOW! Als je dacht dat deel 1 vet was dan wordt je achterover geblazen door deel 2. In dit deel gaat Jurassic World een stapje verder. We krijgen te maken met nieuwe karakters en een hele domme fout van de mens, alweer.

Wat in de trailer al te zien was, was dat de mensen een reddingsoperatie gaan doen voor de dieren die op het eiland leven, aangezien de vulkaan op het eiland op uitbarsten staat. Het eerste wat ik merkte tijdens het kijken was hoe de verhoudingen in het verhaal veranderd waren tot ze op het moment kwamen dat ze elkaars hulp nodig hadden om te overleven en te helpen.

Het was erg leuk om te zien hoe de relaties tussen de raptor en Owen onveranderd was. Er werd nieuwe informatie naar het publiek openbaar gemaakt, zodat het duidelijk werd hoe en wat er binnen de relaties tussen hen gebeurt was. Het was erg fijn om te zien hoe en wat.

Er was een stukje waarin de hele zaal ‘Ah’ begon te roepen. Het was zo ontzettend sneu, maar het was wel de realiteit. Wat ik vooral bijzonder vond was de manier waarop ze humor en gevaar combineerde in bepaalde scène. Opeens was er een superdino die een spel speelde met zijn slachtoffers. Het belangrijkste deel vond ik de manier waarop ze opnieuw discussiëren over het laten uitsterven van dino’s of ze laten leven. Is dat niet altijd de vraag waar de mens zich mee bemoeit?

Ik vond dit opnieuw een hele goede film. Het enige wat ik erg jammer vond was dat ik uiteindelijk dacht: OH, dit is vet en toen kwam de aftiteling. Blijkbaar zat ik er al twee uur.

1 Comments

Leave Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge