Emotionele Eigenzinnigheid door Miranda Hillers

Emotionele Eigenzinnigheid door Miranda HillersEmotionele eigenzinnigheid Geschreven door Miranda Hillers
Uitgever MH Books Op 10 December 2019
Genres: New Adult
Pagina's: 285
Goodreads
four-stars

Cleo
Ik verheugde me op het nieuwe schooljaar. Met mijn vriendin Zelda zou ik een geweldige tijd tegemoet gaan. Haar twin, mijn broer en hun twee vrienden waren ook op het Alexander Lyceum toegelaten. Dat was geen probleem, met z’n zessen vormden we al een hechte groep. Die gedachte voldeed echter niet aan mijn verwachting. Sterker nog: het was het begin van alle ellende.Ik zal nooit vergeten wat ik op die bewuste dag te horen kreeg. Maar ik was niet begonnen. Ik was nooit begonnen.Het begon allemaal door hem.Door Lennox Sanders.
Lennox
Ik wil haar zachte huid aanraken. Ik wil haar horen lachen. Ik wil haar tranen wegnemen. Ik wil haar vasthouden. Zij geeft me rust. Door haar word ik kalm. Bij haar verdwijnen al mijn ergernissen. Zij brengt de stilte in mijn hoofd.Het enige wat ik wil is zij. Maar Cleo is het zusje van mijn beste vriend. En Kian beschermt haar voor jongens zoals ik.
18+

Lennox is gewoon Lennox en al kan ik vaak zijn gedachtegang niet volgen, ik vind hem interessant..

Schrijfstijl:

Miranda heeft interessante karakters. Ik wil graag meer van ze weten en ik lees graag over ze. Ze heeft een vlotte schrijfstijl, maar soms een beetje tell. Met Lennox maakt ze dit weer goed.

‘Wat sta je in mijn badkamer in je blote kont te doen?’ vraagt Cleo opnieuw.
Hoe ze beweegt en op de manier waarop ze naar me kijkt, mijn ogen slokken haar hele wezen op.
Jezus, wat is er mis met mij?
Kian slaat me tot moes als hij weet dat ik me tot haar aangetrokken voel.

Wat vind ik van Emotionele Eigenzinnigheid?

Het verhaal ging over Lennox en Cleo en het is duidelijk een soort van hele lange proloog. Dit is het boek met het verhaal dat je moet weten en ik ben dan ook heel benieuwd naar hoe het afloopt. Cleo is het voor mij niet helemaal, maar Lennox is daarentegen echt een Mariel-jongen. Dat komt vast en zeker door zijn vader, want dat was ook een echte Mariel-jongen. Ik vind Lennox interessant en wil meer van zijn gedachten weten. Dit zit er wel in, maar soms vind ik het net iets te oppervlakkig.

Ik vond één ding echt heel jammer en dat was het feit dat Collin in het boek ergens tegen Dex en Mila zegt dat Lennox waarschijnlijk bipolair is. Het wordt 1 keer genoemd en eerlijk gezegd, vind ik dit helemaal niet in Lennox naar voren komen. Ik vind het vooral een jongen die moeite heeft met zijn relatie met zijn vader een plekje geven en zichzelf een plekje geven. Die woorden werden een beetje in mijn hoofd geplant en hier had ik heel veel moeite mee en is ook heel erg blijven hangen.

Cleo vond ik stiekem niet zo’n heel leuk personage. Ik twijfel alleen of het door Kian kwam. Ik haat dat soort jongens en ik vond eigenlijk dat ze haar smoel open moest trekken tegen haar broer. Dit gebeurde echter niet. Ik vind Kian een vreselijk geval aangezien hij zelf rondneukt alsof vrouwen een gebruiksvoorwerp zijn, maar zijn zusje mag niet eens met een jongen zoenen. Erger nog… blijkbaar vindt hij zijn beste vriend niks waard, want die is niet goed genoeg voor zijn zusje. Dat zegt hij ook op die manier en dat stoorde me enorm. Een slechte vriend en een verschrikkelijke broer. Ik had aan het einde van het boek een serieuze hekel aan die gast. Dus Miranda… ik wil geen boek van Kian xD Wat ik overigens wel heel leuk vond aan Cleo is dat ze niet zeurt. Het is geen zeurmeisje en ze laat Lennox zijn zoals hij is. Dit vond ik prachtig. Dus misschien lag het inderdaad aan Kian.

Maar ik wil wel meer van Lennox. Ik wil weten hoe dit afloopt en of die jongen eindelijk zijn issues weet uit te werken. Het boek hield me goed vast in het verhaal. Ik ben heel erg benieuwd naar het volgende deel.

Mijn handen wil ik om mijn oren leggen, ik kan het niet meer aan als hij zo tegen me praat. Ik wil niets meer uit zijn mond, die me zoveel genot heeft gebracht, horen.
Lennox’ woede voelt als een machine die me platwalst.
Tandenknarsend om hem niet te willen aanraken, hem door elkaar te rammelen, sla ik mijn armen om me heen.

Conclusie

Smaakt naar meer

Andere recensies van Miranda Hillers vind je hier en hier.

Koop hier: BOL|KOBO

four-stars
Volg:
duntax
duntax

Mariëlle blogt hier als lezer, kijker en schrijver. Verder vertelt ze over haar leven als tweelingmama. Ook is zij schrijver van de New Adult-serie Structure en staat ze drie dagen per week voor haar SBO-klas.

Find me on: Web | Twitter | Instagram

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge