Children of Eden (Children of Eden #1) by Joey Gracella & Laura L. Sullivan

Geschreven door Joey Graceffa, Laura L. Sullivan
Uitgever Atria/Keywords Press Genres: LBGT, Young Adult

Mijn Recensie:

“But there’s always a price, to every decision.”

Wat zou je doen als je eigen bestaan als illegaal werd beschouwd?

Rowan is een tweede kind in een wereld waarin de populatie wordt gecontroleerd. Ze kan nooit naar school, vrienden maken of de oog implantaten krijgen die haar een echte member van Eden maakt. Haar echte irissen zullen haar verraden aan de Greenshirts die werken voor het Center.

Buiten Eden is de aarde vergiftigd en dood. Alle dieren and bijna alle planten zijn vernietigd door de mens. Lang geleden, een wetenschapper genaamd Aaron Al-Baz redde een handjevol mensen door te leven in de EcoPanopticon, een computer programma dat ervoor zorgde dat al wat er te redden viel werd opgeslagen. Mensen moeten honderden jaren wachten tot de Echopan de wereld heelt.

Als een illegaal kind is Rowan haar hele leven lang verborgen gehouden in haar familie’s huis. Als ze ontsnapt, ontdekt ze een hele nieuwe wereld, zelfs een vriend tot het verkeerd afloopt. Al snel is Rowan een meisje dat voor haar bestaan moet vechten.

“What do you dream about?” she asks me.
“Finding someone,” I say immediately. “Someone who I can trust, someone who makes me complete.” I bite my lip, and my face flushes hot. “That’s stupid, I know. It’s just that I never had anybody, really. Not someone who I chose, or who chose me.”

Dit boek is geschreven door een Youtuber. Hoewel ik zijn video’s in het verleden wel eens heb gezien, heeft het niets te maken met deze recensie. Ik begon er blind in.

Rowan is een leuk meisje maar al snel werd het duidelijk hoe graag ze een deel wilde zijn van de wereld. En wie gaf haar het ongelijk? Niemand. De wereld waarin zij leefde, voordat ze ontsnapte was goed uitgeschreven en haar gevoelens daarbij werden al heel snel duidelijk. Het was erg zielig en die regels? Dat überhaupt iemand daarmee kon leven. Rowan deed zich erg stoer voor maar in haar kleine hartje was er toch iemand die een klein beetje bang was.

De relatie tussen haar en haar familieleden was nogal bizar. Vooral haar vader… Dat was met regelrecht een klootzak en hoewel de reden voor zijn negatieve houding duidelijk werden, snap ik het nog niet helemaal.

Haar tweelingbroertje Ash vond ik heel schattig en lief. Hij was heel open over zijn leven tegenover Rowan die natuurlijk niet buitenkomt.

“Strangers seem like dangerous animals.”

Het boek heeft vier sterren gekregen maar er waren wel wat dingetjes waar ik mijn twijfels over had. Soms ging alles rondom een situatie heel snel of poef waren ze ergens en dacht ik: “Hoe dan?”. De “liefdesrelaties” waren ook redelijk vreemd. Ook hierbij ging het erg snel en werd het een driehoek. Erg jammer, want ik vond de richting waarop het ging erg leuk. Het was weer eens iets anders.

“But alone is good. Alone is safe.”

Rowan kwam uiteindelijk terecht bij een organisatie die vecht voor de tweede kinderen. Het werd al snel duidelijk wat ze deden en waarom. Maar dit stukje van de wereld vond ik minder goed uitgelegd. Alleen de grote ruimte, waar ik niets over kan zeggen, was goed gedetailleerd.
Ik ben blij dat ik binnenkort deel twee kan lezen want ik ben toch wel erg benieuwd.

Leave Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge